Op't stuit reint it yn Menaam en der wurdt jûn snie ferwachte, mar foar my is de maitiid begûn. Dat komt fansels troch de ljippen dy't ik rûnom yn de provinsje seach. Lytse ploechjes en grutte kloften. Ik seach sels in ljip dy't yn de loft bewegings makke dêr't aaisikers oerstjoer fan wurde. No bin ik gjin aaisiker, noait west ek, mar ik kin my foarstelle dat lju dy't dat wol binne al oanstriid fiele en gean it lân yn.
No de skries noch. Dy ha'k noch net sjoen fan 't jier.

Fûgels dy't ik seach:
38. ljip (kievit)
37. lytse sjouwerman (kleine mantelmeeuw)
38. grutte sjouwerman
39. winterltjilling (wintertaling)
40. dwartkopgoes (rietgans)
41. paugoes (brandgans)

Fannemoarn waarden wy suver út bêd raasd troch in mikrofoanstim dy''t ús oprôp takomme wensdje dochs fral op de FNP te stimmen. In pear oeren letter gong in lûdswein fan de PvdA troch it doarp. Mei itselde boadskip en dan oangeande de PvdA.
De ourûne wike ried ik sa'n bytsje troch de provinsje. Rûnom yn de greiden lâns de diken seach ik boerden fan ferskate politike partijen dy't har bestean kenber makken troch de holle fan in pleatslike pommerant ou te printsjen. En fansels dogge radio, televyzje en kranten ek mei.
Ferkiezings dus. Foar de gemeenteried.
Op de televyzje sjogge en hearre wy benammen lanlike politisi. Benammen yn de debatten. En dy gean dan ek benammen oer de lanlike polityk.
My makket it allegear eins neat út. Ik haw suver altyd PvdA stimd. Gemeentlik, provinsjaal, lanlik en ek foar it Europees parlemint. Dat sil ik no ek wer dwaan, takomme wensdje. Net dat ik guon oare partijen myn stim net gun, mar jo kinne mar ien stim oanskrasse yn it stimhokje. En myn gefoel seit no ienris dat dat de PvdA wêze moat.
Yn goede tiden, mar ek yn minne.
En as ik de polls leauwe moat is it hjoeddedei in minne tiid foar de soasjalisten. Lanlik wurdt setelferlies yn de Twadde Keamer foarsein. En ek gemeentlik liket it net bêst.
Hawar. Wy sjogge wol. Ik haw bewûndering foar elke frou en man dy't ree is in sit yn de gemeenteried te nimmen.

Dat it kabinet Balkenende-4 fallen is, is prima. Sa fierder grieme koe dus net. De PvdA hat de stekker der útlutsen. En dat wie logys. Ouspraak is ouspraak.
No gjin Balkenende wer as regearlieder. De man hat it fjouwer kear besocht en fjouwer kear is er mislearre. Hy is gjin lieder. Sa hat wol bliken dien.
En no de Nederlânse militairen uterlik septimber dit jier wei út Afghanistan.

Ik haw in wûne oan de rjochterhakke. Dy sit der al moannen. Se hawwe fan alles besocht om dy wûne ticht te krijen, mar it gong net hurd genôch. No is der in soarte fan fakuümpomp oan set. Ik rin dus mei dy pomp om 'e hals troch de wrâld. En nachts moat dat ding oan 'e stroom. De ferwachting is dat it oer in wike as wat in stikhinne better is.

Fûgels dy't ik seach:
33. sjonglyster
34. berchein
35. kanadese goes

Wylst minister-presidint Jan Peter Balkenende in pear dagen lyn yn Vancouver en fytsestalling iepene en as in blierl laitsjende peuter in pear rûntsjes fytste, wurken de koalysjepartijen CDA en PvdA fanatyk fierder oan it kreëarjen en it oplossen fan de safolste regearkrisis yn it lân. Leagens waarden ynienen misferstannen. De lytste koalysjepartij (CU) fûn dat de manlju earst mar ris in skoftsje op fakânsje gean moasten.
It gong dit kear oer de Nederlânse missy yn it stikje Afghanistan dat Uruzgan hjit.
Moat ús lân dêr bliuwe of - neffens ouspraak - per septimber dit jier fuortgean.
Nederlânse militairen ha dêr jierren 'opbouwurk' dien: skoallen bouwe, wetterputten grave, freonen wurde mei de ynwenners. Dat koste ferskate jonge manlju it libben. Want yn Uruzgan waard mear fochten as opboud.
Hawar,
It beslút waard nommen dat Nederlân him dit jier weromlûke soe. Oare lannen moasten it mar oernimme.
En doe kaam ynienen in fersyk fan de Navo om te bliuwen, om de missy te ferlingjen. It CDA seach dat wol sitten, de PvdA bleau by it stânpunt dat earder ynnommen wie: fuortgean út Afghanistan.
Krisis dus.
De twa grutte koalysjepartijen rjocht foar elkoar oer. Foar de safolleste kear.
En de minister-presidint sit freonlik laitsjend yn Kanada, Juster seach ik him op de televyzje by de gouden race fan Sven Kramer. In echte lieder: fan hûs wêze as syn regear djip yn de problemen sit.
Twa dingen.
Nederlân moat per septimber fan dit jier út Uruzgan wei. En dizze koalysje moat sa gau mooglik ophâlde te bestean. Nije ferkiezings. En lit de PVV dan mar ris sjen wat dy partij - by de ferwachte grutte winst - by steat is op regearnivo.
Faaks is it doch simpeler as wy tinke.

Earluster sieten wy yn 'e hûs de jûns in pear oeren sûnder elektrise stroom.
Wylst de techneuten yn 'e strjitte drok dwaande wiene mei it oplossen fan it probleem, waard it yn ús hûs elke minút kâlder en tsjusterder. Jo hiele gewoane libben stie ynienen op 'e kop. Want jo koene net dwaan wat jo woene.
En dat is in raar gefoel.
De keamer stie ynienen fol waksineljochten en kearsen. Iten sieden moast by in flakkerjende kears en it iten letter wurken jo by deselde kearsen nei binnen. De waskmasjine die it net en fan radio en televyzje wie gjin sprake. En it waard hyltyd kâlder yn 'e hûs omt de sintrale ferwaarming ek fan elektrise stroom ouhinklik is. Krantelêzen ha'k in skoftsje besocht by it ljocht fan in bûslampe oant de batterijen it net mear diene.
Wylst jo op de stoel sitte en wachtsje op dien wurk fan de hurdwurkjende manlju yn 'e strjiite, wurde jo jo hartstikke bewust fan de ouhinklikens fan dy stroom. Mear as jo heale libben hinget oan de stekker.
Apart.
En doe't de ljochten úteinlik wer oangongen, duorre it mar efkes en jo sieten wer yn jo gewoane dwaan. It bestean fan al den dei. Oan de stekker.